Hæ hæ
Jú Alla það gerist eitthvað í Svíaríki en stundum svolítið hægt. Ég var eiginlega ein eftir á ganginum mínum þessa helgi það fóru allir heim, svo ég mátti gjöra svo vel og hafa ofan af fyrir sjálfri mér. Þá fer maður auðvitað niður í saumastofu sem er á neðir hæðinni og klárar alskonar svo síðri verkefni sem hafa legið á hakanum.
Annars er ég að fara á luciu-söngæfingu á morgun, sjáum til hvernig það fer. Við ætlum að syngja svona sex lög og þau er auðvitað öllu með sænskum textum. Fyrir ykkur sem þekkja mig er það almenn vitneskja að ég á alveg einstaklega erfitt með að læra texta og hvað þá sænsku!
Ég er farin að hlakka svolítið mikið til að koma heim um jólin, það er ekki laust við svona smá óþreyju hérna. En í dag á fullveldisdeginum eru bara 17 dagar þanngað til ég kem heim, sem er alls ekki svo langur tími. Ég verð bara að draga andan djúpt og einbeita mér að öðrum hlutum.
Við höfum verið að horfa á gamalt sænskt jóla dagatal “jul i kapernaum” eða eitthvað svoleiðis. Þetta er ansi fyndið á köflum, ekki sýst fyrir hvað myndatakan og leikmyndin eru ekkert sérstaklega vönduð.
En annars heyrmst við bara og sjáumst eftir um það bil 17. daga
kv.Steinunn
Jæja gott fólk… Inga systir nöldrar í mér í hverri einustu viku að skrifa nýtt blogg, það er kannski alveg rétt hjá henni að ég skrifa allt of sjaldan (en by the way ekki segja henni frá því).
Ég er farin að hafa það alveg ansi gott hérna í Sverige og þetta verður alltaf betra og betra með hverjum deginum sem líður, ég veit hreinlega ekki hvar þetta endar. En samt byrjaði ég að telja niður í jólafrí fyrir 28 dögum síðan og nú eru 29 dagar efitir 
Það verður örugglega gott að koma heim 
Ég er svona að byrja að stelast að hlusta á eitt og eitt jólalag, svo verð ég að fara að læra sænsk jóla lög því að verð með í einhvejru luciu dóti hérna fyrir jólin (framburðurinn veður örugglega æðislegur hjá mér (hahaha)).
Hafið það gott og heyrumst
Steinunn
Hej
Mig langar að segja ykkur frá leiksýningu sem ég fór á um daginn. Sýningin heitir Baghdad Burning, þetta er alveg einstök sýning. Hún er byggð á bloggi ungrar, írakskar stúlku sem bjó í Baghdad þegar bandaríkjamenn ruddust þar inn. Bloggið fjallar um tilfinningar hennar, íraskt samfélag, hryllingin sem átti sem stað í stríðinu og skoðanir hennar á stjórendum landsins og bandaríkjamönnum. Seinasta færslan sem hún setti inn var fyrir um það bil ári síðan, þá var hún að flýja með fjölskyldunni sinni til Sýrland og hún er líklega flóttamaður þar enn þá. Hún veit ekkert um þessa sýningu.
Það komu fram tveir leikarar og einn blaðamaður í þessari sýningu, ein kona sem les upp bloggið á mjög leikrænan og tilfinningaríkan hátt, önnur stelpa sem er blaða maður sem kemur inn á millli með fróðleik um sögu íraks og staðareynir og annað slíkt. Hinn leikarinn var karlmaður á fimmtugsaldir, hann er búin í Svíþjóð í eitt og hálft ár, en þaðan kom hann frá heimalandi sínu Írak. Hann var leikari í Baghdad og átti þar fjölskyldu sem flutti með honum.
Þetta var mjög áhrifa mikil sýning og gaf manni allt annað sjónarhorn á hlutina heldur en áður. Ég skora á ykkur að fara inn á þetta blogg sem er á mjög góðri ensku : www.riverbendblog.blogspot.com
Steinunn
Það vill svo til að á Skáni er haldin hátíð til heiðurs manni sem hét Mårten, sem sagt Mårtensfest. Þessi hátið er haldin árlega þann 3. nóvember. Það var einhverjum snillingnum sem datt það í hug að hafa þetta svolítið menningarlegt og ég var spurð hvort ég vildi ekki segja eða lesa eitthvað á íslensku. Ég athyglissjúklingurinn samþykkti undir eins og stend nú frammi fyrir því þremur dögum fyrir hátíðina að ég hef ekki græna glóru hvað ég að segja. Því fór ég inn á netið og inn á snerpa.is, þar inni er mikið af íslenskum textum svo mér fannst kannski bara ekki svo galið að lesa bara upp ljóð (liðið myndi hvort sem er ekki skilja stakt orð af því sem ég myndi segja). Ég les yfir nokkur ljóð og syng auðvitað lagið líka (óþarflega hátt þar sem ég bý á heimavist). Þá kem ég að ættjarðarljóði, Hver á sér fegara föðurland. Það eru setningar í þessu ljóði sem gætu allt eins verið skrifaðar fyrir daginn í dag, þjóðerniskenndin kom upp í mér enn þá sterkar heldur en nokkur sinni fyrir eftir þessar yndislegu ljóð línur.
Ég vil endilega að þið lesið yfir þessar línur, sérstaklega setningar eins og: og auð, sem friðsæld gaf?, hún uni grandvör, farsæl, fróð og frjáls - við ysta haf. Og ekki síst þessa hér: svo verði Íslands ástkær byggð ei öðrum þjóðum háð
Hver á sér fegra föðurland
Hver á sér fegra föðurland,
með fjöll og dal og bláan sand,
með norðurljósa bjarmaband
og björk og lind í hlíð?
Með friðsæl býli, ljós og ljóð,
svo langt frá heimsins vígaslóð.
Geym, drottinn, okkar dýra land
er duna jarðarstríð.
Hver á sér meðal þjóða þjóð,
er þekkir hvorki sverð né blóð
en lifir sæl við ást og óð
og auð, sem friðsæld gaf?
Við heita brunna, hreinan blæ
og hátign jökla, bláan sæ,
hún uni grandvör, farsæl, fróð
og frjáls - við ysta haf.
Ó, Ísland, fagra ættarbyggð,
um eilífð sé þín gæfa tryggð,
öll grimmd frá þinni ströndu styggð
og stöðugt allt þitt ráð.
Hver dagur liti dáð á ný,
hver draumur rætist verkum í
svo verði Íslands ástkær byggð
ei öðrum þjóðum háð
Svo aldrei framar Íslands byggð
sé öðrum þjóðum háð.
Þjóðerniskveðjur (rebingur) Steinunn
p.s. veit ekki enn hvað ég á að lesa, einhverjar hugmyndir?
Sæl og blessuð
Það hefur ansi mikið vatn runnið til sjávar síðan ég skrifaði blogg seinast og ég geri mér grein fyrir því að ef einhver á að lesa þessa síðu verð ég að fara halda mér við efnið. Þetta hugsa ég reyndar í hvert einast skipti sem ég blogg en samt breytist þetta ekki neitt. Af hverju ætli það sé?
Ég er í vetrarfrí það byrjaði á seinasta föstudag og ég fór eins fljótt og ég gat til Köben. Ég gisti hjá Gísla og Will, það var æðislegt að tala íslensku aftur svona heilu og hálfu daganna. Það er nefnilega svo lítið erfiðara að tjá allar sínar skoðanir og tilfinningar á öðru tungumáli heldur en íslensku. Gísli og Will voru rosa góðir við mig og ég var þarna hjá þeim í algjöru frí, þetta var svo notalegt.
Ég hitti líka Hildi nánast á hverjum degi og við röltum um götur Kaupmannahafnar með það eitt fyrir stafni að eyða engum pening Það er svolítið sérstök tilfinning að labba strikið þvert og endilegt í sjö daga án þess að kaupa neitt en það tókst svo guði sé lof. Svo er líka ódýrara fyrir mig að verlsa í Svíþjóð svo það hefði verið algjör vitleysa að kaupa eitthvað.
Ég kom svo heim í gærkvöldi, ég þurfti að bíða í 40 mínútur á lestarstöðinni Hässleholm og það var svo ótrúlega kalt, puttarnir voru nestum því dottnir af mér.
Hvað haldið þið að ég hafi svo gert í morgun! Ég fór á skattstofuna hér og sótti um skatt-/vinnunúmer og hana nú 
. Ég nenni ekki vera alveg svona blönk svo ég ætla að reyna að finna mér vinnu með skólanum, það kemur í ljós hvernig þetta mun ganga hjá mér en það kemur allt í ljós með tíð og tíma.
Núna ætla ég samt að fara að horfa á Grey’s og má hreinlega ekki vera að þessu (haha)
adjö, farväl, hedå
Steinunn
Þessir seinustu dagar hafa verið fullir af slæmum og erfiðum fréttum. Þó að ég sé í öðru landi hef ég ekki farið var hluta af þessari miklu krísu norðu á Fróni, til dæmis eru allir mínir peningar fastir þar núna! En lífið heldur áfram (næstum) sinn vanagang bíóferðir, fatakaup og ferðalög verða semt kannski ekki mikið á dagskránni en sauma- og prjónaskapur tekur við hjá mér Ég held að við verðum öll að finna okkar leið út úr þessari kreppu, það er kannski ekki auðvelt þar skuldir og lán hellast yfir okkur af margföldum krafti. Peningar eru nú samt ekki allt það sem er til í lífinu og við verðum að finna leið til þess að komast sem mestu af án þeirra, margur gæti spurt sig hvernig? Ég er kannski ekki besta manneskjan til þess að svara þeirri spurningu en það eitt að reyna kemur manni langt.
Annars var ég að koma frá Stokkhólmi, þetta var skólaferð. Við fórum á söfn og gengum okkur upp að hnjáum á götum borgarinnar. Stokkhómur er alveg afskaplega falleg borg að minnsta kosti gamli bærin og útjaðrar hans. Ég tók alveg helling af myndum og þær eru allar inn á þessari slóð:
http://stonee.smugmug.com/gallery/6196868_wdLfw#390749433_AAHbi
Við gistum á farfuglaheimili, þetta var samt ekkert venjulegt farfuglaheimili þetta var gömul skúta sem er búið að gera upp. Hún stendur nánast í hjarta borgarinnar og trúið því eða ekki ég var aldrei vör við það að hún hreyfðist, það var svo lygnt.
Inga Lára og Jökull komu líka um seinustu helgi, við höfðum það alveg ægilega gott saman og það var gaman að kynna Svíþjóð (eða Skán) fyrir þeim.
Bjartsýnis og baráttu kveðjur
Steinunn
Sæl og blessuð
Ferðin til Göteborg var ykkur að segja mjög skemmtileg eða það er að segja det var en jätte rolig helge
Við lögðum að stað með rútu frá Önnestad klukkan hálf átta um morguninn, ferðinni var heitið till en bokmässa i Göteborg (bokmässa er samkoma þar sem allir sem skrifa bækur, selja þær, skoða þær eða kaupa þær geta komið og minglað). Þetta var afskaplega fallegur haust morgun það far lág þoka en samt skein sólin í gegn, því var ekkert rosalega mikið útsýni (eða var það af því að það sást ekkert fyrir trjám?). Þegar við stigum út úr rútunni í Göteborg, fann ég vindinn frá hafinu blása í andlitið og seltulyktina fylgja með það var hreint og beint unaðslegt :-~
Bokmässan var í rosalega stórum sal og þarna var allveg ógeðslega mikið af fólki (úfff). En það leið ekki að löngu þangað til ég fann pás frá íslenska sendiráðinu og síðan fann ég seinna allan Arnald Indriða þýddan yfir á sænsku og slatta af íslenskum barnabókum. Ég keypti mér eina mjög gagnlega bók þaran sænsk - sænsk ordbok á aðeins 150 kr sænskar (sem er í augnablikinu 2.370,75 kr íslenskar (það er aðeins of mikið!!!).
Við yfirgáfum bokmäss-una klukkan þrjú, réttara sagt fór rútan heim með allan skarann þá en ég og Mette urðum eftir í Göteborg. Við lögðum af stað með þungu töskuna hennar Mette og litla bakpokan minn heim til frænda hennar í Partille sem er svona hálfgert úthverfi í Göteborg. Fyrst tókum við einn sporvagn, þessir sporvagnar eru alveg sérstakt fyrirbrigði í Göteborg og þú skallt sko passa þig að vera ekki fyrir þeim. Á leiðinni keyptum við svona stimpil miða fyrir strætó og sporvagna, Mette rétti mér þá því hún var með svo mikið af dóti (en ég hélt samt á öllum bókunum sem hún keypti på bokmässan) og ég setti þá í vassan. En hvað gerist ég týni miðunum og leiðinni svo máttum gjöra svo vel og kaupa nýja 
Við komumst nú samt á leiðar enda og hittum littlu krúttlegu frændsystkinin hennar Mette og afskaplega kalda herbergið okkar (ofnin var ekki í notkun).
Um kvöldið fórum við og hittum vini hennar Mette niður í bæ og fórum heim til Marie, það er alltaf ótrúlega gaman að hitta gamala vini vina sinna, maður upplifir og heyrir eitthvað nýtt um vin sinn. Við Mette ætluðum ekkert að vera lengi og tókum sporvagnin klukkan 10 mínútur í eitt, en honum seinkaði svo við misstum af strætónum og máttum bíða í klukkutíma. Strætóinn sem við tókum fór svo lengri leiðinni þannig að við komum ekki heim fyrr en klukkan þrjú….
Á Laugardeginum fórum við niður í bæ við byrjuðum á því að fara í búðir, ég er frekar ástfangin af stigvélum með engum hæl núna en þau eru dýr, trúið mér. Við hittum Marie aftur, við fengum okkur smá að borða og svona. Reyndar var svo mikið af fólki í bænum að maður komst varla fyrir. Næst fórum við í Slottsskogen sem er afskaplega fallegur garður, hann er í byggður upp í kringum og ofan á hæð og efst á hæðinn er lítill dýra garður meður sænskum dýrum s.s. hjörtum, elgum, gæsum, brúnum feitum svínum og geitum. Ég tók svolítið af myndum þaran og þær fara alveg að koma inn á netið
Síðan var verðinni heitið í Liseberg, fyrir þá sem ekki hafa komið í Liseberg er þetta tivoli- og skemmtigarður. Við fengum okkur fyrist að borða og fórum síðan í tækinn (gáfulegur hlutur það.) Mette og Marie keyptu sem miða þannig að þær gætu farið í öll tækin en ég keypti bara nokkra miða, því hjartað í mér er aðeins of lítið fyrir svona skemmtireisur. En ég fór nú samt í rússíbanan Balder, hann byrjar á því að klífa hátt hátt upp og síðna fer hann fulla ferð niður og þú siður þarna í öryggisbúnaðinum en finnst samt eins og þú sért í lausu lofti og ég náði að minnsta kosti ekki andanum í nokkrar sekúndur, en lungun fylltust aftur að lofti veður maður hreint og beint að öskra (aaarrrgggggg !!!) Ég fór líka í Lisebergsbanen en það er líka rússi bani sem gerir svipaða hluti, úff þetta var nægur skammtur af adrenalíni fyrir mig. Miðunum sem keypti fylgdu miðar í lukkuhjólin, þar er aðalega hægt að vinna nammi bangsa (nalle). Ég spilaði miðnum mínum vann ekki neitt en í eitt skiptið var ég samt ótrúlega nálægt því ég valdi númmer 38 og 40, getið þið hvað það kom númerið sem vann var 39 En senna meir ákváðu stelpurnar að spila fyrir mig og viti menn þær unnu gíraffa handa mér svo ég gat tekið gleði mína á ný Stelpurnar fór í mörg fleiri tæki sem ég myndi aldrei í lífi mínu fara í en hvað með það.
Ég tók aðeins af myndum þennan dag en sérstaklega af litu vatnasýningunni sem er alltaf rétt fyrir lokun í Liseberg (rétt fyrir 10). Þessar myndir koma mjög bráðlega inn á www.stonee.smugmug.com.
Á sunnudeginum gerðum við ekki mikið því við vorum frekar þreyttar eftir laugardaginn við fórum aðeins um í partille og hittum líka fleira skyldfólk Mette. Um kvöldið fengum við norskar fiskibollur sem eru víst 60% fiskur og því miklu betir en þær sænsku sem eru aðeins um 30%. Þau sjóða kjötbollurnar hérna í Sverige og hafa svo einskonar uppstúf með þeim, þetta var bara väldigt gott.
Morguninn eftir vöknuðum við klukkan 6 til þess að taka lestinna til Ängelholm og þaðan tókum við strætó til Önnnestad. Þetta var samt mjög skemmtileg og mynnisstæð ferð.
Hälsning Steinunn
p.s. Núna bíð ég eftir Ingu og Jökli þau koma á morgun
Jæja loksins loksin ætla ég að blogga, þetta átti ekki að vera svona að það liði svona langt á milli en svona varð þetta. Að þessu sinni ætla ég samt bara að gera stikk orða blogg um það sem ég er búin að gera
- Fara til Köben og hitta Hildi
- Næstum búin að sauma eitt pils
- Mála nakið módel í listatíma
- Tala bara sænsku í heilan dag og ekkert annað tungumál (úff það var erfitt en nauðsynlegt )
- Lesa Bröderna Lejonhjärta på svenka
- Fara í Leikhús og sjá Till döden skiljar oss åt, þetta var verk sem byggði algerlega á samtali tveggja manneskja á SÆNSKU
- Sitja ein á kaffihúsi í 1 og hálfan tíma og helst ekki standa á fætur og fara
- Flytja á milli herberja á heimavistinni hér, það er nú ekkert nýtt
- Baka tvær súkkulaðikökur og borða megnið af þeim sjálf
- Fá 88 myndir úr framköllun og hengja þær upp í nýja herbergið mitt
- Horfa á hálfa fyrtsu seríuna af Grey’s…
- Læra að bera fram …………………
- Så reser jag til Götaborg í morgon till en Bokmässa och jag skall där í helgen J
Þetta er svona gróflega það sem “jag kommer ihåg” þessa stundina að hafa gert seinustu 20 daganna. Svo lofa ég því að blogga eftir helgi.
Jæja…..
Þessi vika var alveg sérstök. Unnur kom á mánudaginn og ég sótti hana á lestarstöðina í Hässleholm, þarna var hún alveg jafn týnd og þegar ég kom fyrir að verða þremur vikum. Ég var búin að fá leyfi fyrir því að hún mætti gista en ég vissi ekki að til þess að fá dýnu þarf að sækja hana fyrir klukkan fjögur á daginn. Við bjuggum því til “rúm” handa henni úr teppum og fleiru, en það var bara fyrstu nóttina.
Ég var einnig búin að fá leyfi fyrir því að Unnur mætti koma með í skólaferð til Glimmeboda. Glimmeboda er gamalt sveitabýli þar sem lín var búið til, þetta er hálf gert safn í dag. Við fengum að fylgjast með og taka þátt í því að búa til lín, þetta var fróðleg ferð en frekar sérstök á köflum. Það voru fjórar eldri konur sýndu okkur staðinn og handtökin, það má segja að líf þeirra sé helgað því að vinna lín með gamala laginu. Ég tók myndavélina auðvitað með mér í þessa ferð og við skiptumst á að taka myndir (ég og Unnur), farið endilega inn á http://www.stonee.smugmug.com og skoðið myndirnar mínar. Um kvöldið fórum við inn í Kristianstad og fengum okkur að borða á grískum veitingastað. Það er nákvæmlega ár síðan við vorum saman út á Rhodos svo þetta var ótrúlega gaman.
Daginn eftir var bara venjulegur skóladagur hjá mér svo Unnur mátti dúsa ein til fjögur um daginn. Héðan í frá verð ég alltaf í teikningu allan daginn á miðvikudögum, úfff þetta var erfitt. Við áttum að teikna myndir af hvorri annarri, af sjálfum okkur og fleiru, það er ekki nóg með það því stundum áttum við að teikna með vinstri, horfa á sjálfar okkur í speglinum meðan við teiknuðum eða máttum ekki lyfta hendinni og jafnvel allt þetta í einu. Ég er alveg rosalega lélegur teiknari og þolinmæði mín var alveg búin eftir daginn. Í næstu viku erum við að fara í teikni tíma með listalínunni og ég eftir að sökkva ofna í jörðinna af skömm yfir því hve illa ég teikna en það verður bara að hafa það :~
Eftir alla þessa einbeitingu fór ég inn í Kristianstad þar sem Unnur var fyrir og dreif mig í klippingu, dagurinn lagaðist til muna við það.
Á fimmtudaginn fór ég í fyrsta sænskutímann minn og þetta var bara algert æði. Við erum bara tvær í þessum tímum ég og Katja, hún kemur frá Hvíta-Rússlandi og kann svolítið meira í sænsku heldur en ég en ég verð fljót að ná henni. Þessi tímar verða bara einu sinni í viku í 40 mínútur en eru samt betra en ekki neitt.
Á fimmtudags kvöldinu fórum við Unnur voða fínar inn í Kristianstad og ætluðum að fá okkur eitthvað að borað, heldur þú ekki að við höfum endað aftur á sama gríska veitingastaðnum Þetta var bara einfaldlega svo gott. Unnur fór svo snemma á föstudags morgninum.
Núna erum við að byrja að bódera, mér finnst það mun skemmtilegra en teikning og reyni að leggja mig fram við það. Þetta tekur samt svolítið á þolinmæðina og mér skilst að það þetta verði ansi erfitt þegar við förum að læra eitthvert sérstakt skánsktbróderi, ég hlakka til
Kveðja Steinunn
p.s. ég er búin að kaupa mér kápu og internetið mitt er komið í lag
Why are you here in Önnestad, do you know how small this place is? Þetta virðist vera fólki miklil ráðgáta. Svarið er frekar loðið, en ég fann staðinn á netinu svo : I‘m here because of the internet…..
Þar sem rúminn hér eru ekkert til þess að hrópa húrra yfir ákvað ég að kaupa mér yfirdýnu. Þar sem ég vissi ekki var Jysk (rúmfatalagerinn) var í Kristianstad fékk ég far með Annett þangað. Ég keypti dýnuna þar en ég þurfti líka að fara inn í miðbæinn og gera ýmislegt. Þegar ég kom út úr Jysk byrjaði að rigna, það var algert úrfelli og ég bara í þunnri peysu og gallabuxum. Ég fór samt rennblaut niður í bæ og keypti það sem ég þurfti að kaup og svo keypti ég líka regnhlíf og hálf gerða gúmmískó. Það stóð heima, leið og ég keypti regnhlífinna hætti að rigna og síðan missti ég af strætónum, svo ég beið frekar blaut á strætóstöðinni í klukkutíma. Já öll þessi mistök felast í því að vera lítill og vitlaus Íslendingur í útlöndum. En eitt jákvætt kom út úr þessar i ferð minn, ég keypti úr ekki dýrt úr heldur bleikt Hello Kittý úr fyrir krakka….. Tímaskynið mitt fór í felur þegar ég kom hingað svo ég þarf að hafa úr á hendinni en þau eru svo dýr, svo þetta var lausnin.
Á laugardags kvöldið horfði ég á íslenska mynd í sænska sjónvarpinu. Ég ætlaði varla að trúa mínum eigin augum þegar myndin Niceland var að byrja og nafnið Friðrik Þór Friðriksson birtist á skjánum. Þetta var alveg ágætis mynd, hún fjallaði um tvo þroskahefta einstaklinga sem eru ástfangnir og vilja gifta sig. Það leika nokkrir íslendingar í þessari mynd en aðallega skoskir leikarar. Það er ótrúlega skrítið að heyra þessa íslensku leikara tala ensku, ber enski framburðurinn minn líka svona mikinn keim af íslensku?
Það var útimarkaður hér í Önnestad í fyrra dag þar er hægt að fá allt mögulegt og ómögulegt, svo sem skíði, húsgögn, föt, eldhúsdót, lampa o.s.frv. Maður borgaði 10 sek fyrir að fara inn á svæðið og stemmningin var frekar sérstök, þetta var svona fyrstur kemur fyrstu fær. Mér leið svona eins og á Íslandi röðinni var kaos og allir að reyna að komast fram fyrir alla. Við borðið þar sem efni og gardínur lágu í haugum gróf maður bara niður eins og mann listi og henti því bara frá sér ef maður vildi. Þarna voru tvær konur sem fundu sitthvorn endann á gardínu og grófu báðar eftir hinum endanum, þegar þær áttuðu sig á því að það hélt einhver í hinn endann var það bara sú sem kippti fastar sem fékk gardínuna :-/ Ég keypti bara smá skraut í herbergið mitt.
Það var afskaplega fallegt veður þegar ég vaknaði í gærmorgun svo ég ákvað að fara í göngutúr. Það eru tvær afskaplega stórar „vindmyllur“ fyrir utan bæinn og spaðarnir á þeim hreyfðustu ekki, það var fullkomið logn og svon 22-25 °C. Ég fékk meira að segja smá lit og freknur
Með örlitlum saknaðar kveðjum, Steinunn
p.s. núna bíð ég bara eftrir Unni hún kemur í dag
